Czytanie rozwija

Wrocław, nazywany w swojej ponad tysiącletniej historii Wrotizla, Wratislavia, Prezzla, czy Breslau, jest miastem położonym w centrum Niziny Śląskiej, w miejscu, gdzie do Odry uchodzą cztery jej dopływy: Bystrzyca, Oława, Ślęza i Widawa.

Na jednej z wysp opływanych przez Odrę - Ostrowie Tumskim - około X wieku wybudowano gród, który strzegł skrzyżowania szlaków komunikacyjnych z Gniezna do Pragi i z Kijowa do Magdeburga.

Wokół niego powstało podgrodzie. Od ok. 990 r. gród znajdował się w państwie polskim rządzonym przez Mieszka I, który zdobył tereny śląskie, gdzie panowali władcy czescy.

Zarówno ranga Wrocławia, jako poważnego ośrodka administracyjnego i handlowego, jak i jego wielkość przyczyniły się do utworzenia w nim w roku 1000 biskupstwa.

W czasie rozbicia dzielnicowego, datowanego od śmierci księcia polskiego Bolesława Krzywoustego w 1138 r., Wrocław stał się stolicą lokalnego księstwa, a osadnictwo przeniosło się na południowy brzeg rzeki i stale tam się rozwijało.

Podczas najazdu mongolskiego w roku 1241 miasto zostało spalone. Po pożarze nastąpił czas odbudowy i prawdopodobnie pierwszej lokacji na prawie magdeburskim.

Wkrótce po najeżdzie miasto miało wytyczone granice, określony samorząd, sądownictwo oraz straż czuwającą nad porządkiem.